Het nieuwe normaal

Het is alweer een jaar geleden, de eerste Mindful Walk cursus die ik gaf op Texel.

Later in het jaar volgde nog een groep en voor dit voorjaar stond de aanmelding al open om met een frisse start mindful uit de winterslaap te komen.

Toen een paar maanden geleden de wereld veranderde viel de planning in het water en stond alles stil.

En nu….

Volgens de richtlijnen zou ik, met de nodige aanpassingen, cursussen en coaching kunnen geven. 

Maar ik doe het nog niet….

Het kost mij heel veel moeite om volgens de richtlijnen en met de aanpassingen te werken.

Geen fysiek contact, geen materialen samen gebruiken en alles op gepaste afstand doen betekent dat heel veel oefeningen niet kunnen.

Daarbij is het een enorme uitdaging om mezelf verstaanbaar maken en ook om te horen wat de ander zegt wanneer ik op gepaste afstand tegen wind in moet praten of luisteren. En waaien doet het hier meestal wel, daar is niets aan veranderd.

Harder moeten praten is niet fijn en heeft vooral bij coaching de vervelende bijkomstigheid dat voorbijgangers misschien kunnen meegenieten van het gesprek.

Het idee alleen al zorgt voor stress en ongemakkelijke situaties.

In de Mindful Walk en de groepswandelingen zijn veel oefeningen gericht op verbinding. Daarbij maakt vaak juist fysiek contact en samenwerken een oefening sterk.

Het vraagt zoveel oplettendheid en aanpassing van mij dat het me op dit moment niet lukt om volledig aanwezig en alert te zijn bij de cliënt of deelnemers.

Om goed te kunnen afstemmen op wat de ander nodig heeft is mijn volledige aandacht nodig.

Daarin zit de kracht van mijn coaching en begeleiding en dat mogen mijn cliënten ook verlangen. Voor mij voelt de situatie nu, met de richtlijnen en aanpassingen nog lang niet als het nieuwe normaal!

Ik zie veel creatieve, nieuwe manieren voorbijkomen om aan het werk te gaan of te blijven. Online programma’s waarbij cliënten opdrachten krijgen die ze zelf kunnen uitvoeren, met daarna feedback, …online coaching…. het kan allemaal en ik vind het knap hoe snel mensen zich aanpassen maar bij mij past het niet. De natuur en het bewegen maakt zo’n essentieel onderdeel uit in mijn manier van werken dat het niet goed voelt als ik dat weg laat.

Zolang ik mijn klanten niet kan bieden waar ik voor sta met ZilteBriesCoaching en Mindful Walk Texel, kies ik ervoor om te wachten tot ik weer op mijn niveau en manier kan functioneren. Wanneer en hoe dat zal zijn, de tijd zal het leren…

Zelf zie ik het als een sabbatical, ongepland begonnen maar inmiddels voelt het vertrouwd. Het geeft me inzicht in wat deze tijd en manier van leven van mij vraagt en wat het me oplevert. Soms verwart dat me en soms ben ik erdoor verrast. Het is een bijzondere tijd.

Getagd met , , , , , , ,